अधुरो प्रेम — कविता

अन्तै रै’छ तिम्रो माया
अब माया गर्दिन म
पुग्यौ अब तिमी मलाई
तिम्रो सामु पर्दिन म
झुठो रै’छ तिम्रो माया
अब जालमा पर्दिन म
तिमी जस्तो निष्ठुरीलाई
अब माया गर्दिन म
दुःख दिए तिमीलाई धेरै
अब दुःखी पार्दिन म
तिमीलाई सम्झी एक थोपा
अब आशु झार्दिन म
निष्ठुरी तिमी त 
सम्झी राख भन्दिन म
अन्तै माया गर तिमी
अब तिम्रो बन्दिन म
– सुस्मिता चौधरी, राधेमाई – १६, वीरगंज